Aleksander Migoń (1994). Fotograf, który swoją praktykę buduje na długotrwałej obserwacji świata kolei – przestrzeni jednocześnie technicznej i głęboko ludzkiej. Od wczesnych lat związany z fotografią, pierwsze wyróżnienie zdobył jako dziesięciolatek, a fascynacja koleją szybko stała się osią jego twórczości. Jego prace tworzą rozległe, konsekwentnie rozwijane archiwum współczesnego krajobrazu kolejowego – od infrastruktury i taboru po ulotne sytuacje codzienności, które rozgrywają się na peronach, w ruchu i pomiędzy miejscami. Fotografia Migonia ma charakter dokumentalny, ale nie jest wyłącznie zapisem – operuje światłem, rytmem i powtarzalnością form, wydobywając z rzeczywistości jej wizualną strukturę.